Roulette de oorsprong
Boule
Het spel roulette is vroeger begonnen onder een andere naam.
Boule wordt wel omschreven als ‘armenroulette’.
Het spel werd voor het eerst gesignaleerd in Frankrijk in 1921, toen het het casinospel petits-chevaux verving.
Dat spel had 9 ‘paarden’ met ‘miters’ die rondraceten op een baan.
Ze zaten met stangetjes vast aan een handmatig bediende machine, die ze voortbewoog.
Elk paard had ongeveer evenveel kans om te winnen.
Op elk paard werd 7-1, in plaats van het helemaal eerlijke 8-1, uitgekeerd, zodat het huis 11,11% verdiende.
Ook bij boule is het voordeel voor het huis 11,11%. De serieuze gokker mijdt dit spel vaak.
Het is voor het casino en de speler vrijwel onmogelijk om ermee te knoeien.
Boule bestaat uit een grote schijf die 36 verzonken vakjes heeft in 2 concentrische cirkels.
In de buitenste cirkel zitten 2 vakjes van elk cijfer van 1 tot 9, net als in de binnenste cirkel, zodat er 4 van elk cijfer zijn.
Er is geen enkele kundigheid in het gokken nodig bij boule, hoewel het spel, net als roulette, veel verschillende keuzes biedt.
Er zijn verschillende inzetgebieden in het gebied rond de bouleschijf.
Net als bij roulette kan de speler op een enkel nummer gokken, door een inzet op dat nummer op het inleggebied te leggen. Er wordt 7-1 op uitgekeerd, in plaats van het juiste 8-1.
De speler kan ook op de laagste vier nummers gokken (manque), de hoogste vier nummers (passe), de on-even nummers (impair), de even nummers (pair), of op rood (rouge) of zwart (noir). De cijfers 2, 4, 7 en 9 zijn rood, 1, 3, 6 en 8 zijn zwart.
De 5 is geel en heeft dezelfde functie als de 0 bij roulette alle inzetten met 50% kans zijn voor de bank.
Bij boule is er geen en prison-regel en de spelers krijgen niet de helft van hun inzet terug wanneer de 5 valt (5 telt niet als een oneven nummer).
De inzetten met 50% kans geven het casino bovendien een marge van 11,11%, omdat de eigenlijke kans 5-4 tegen is, en niet fiftyfifty.
Sommige casino’s staan een inzet toe op de grens van 2 nummers, maar dit is gelijk aan de helft van die inzet op elk nummer.
Boule is niet toegestaan in Britse casino’s omdat de Raad voor Kansspelen de marge voor het huis van 11.11% veel te hoog vindt.
In de VS komt het spel ook weinig voor, hoewel het vergelijkbare Rad van Fortuin even weinig uitkeert aan de gokker.
Er zijn 1 of 2 versies in Zwitserland (meestal in nachtclubs of restaurants) die nog minder uitkeren.
Ze betalen slechts 6-1 op de nummers uit, waardoor de marge voor het huis een verbluffende 22% is.
Hieronder een typische indeling van een vroegere boulecilinder.

Vingt-trois
Vingt-trois kunt u, net als boule, het beste vermijden in Europese casino’s. In Britse casino’s zult het niet aantreffen (de Raad voor Kansspelen is niet zo te spreken over de hoge marges voor het huis). Vingt-trois heeft een rad met 27 vakjes of pockets. In tegen-stelling tot roulette is het rad bedekt door een kunst-stof ‘koepel1 die van buitenaf wordt bediend, zodat de croupier het balletje niet aanraakt.
De volgorde van de nummers op het rad kan varieren. De croupier draait aan een spil om het rad in bewegen te brengen. Hierdoor stuitert de bal door de koepel.
Hij blijft liggen in een van de 27 vakjes. die genummerd zijn van 1 tot 14.
De nummers 1, 2, 3 en 4 komen elk 1 keer voor op het rad, 5, 6, 7, 8, 9 en 10 komen 2 keer voor en 11. 12, 13 en 14 komen 3 keer voor.
De vakjes zijn afwisselend rood of zwart gekleurd. De drie ongeluks-dertienen’ komen in totaal 3 keer voor en zijn meestal wit gekleurd.
De inzetten op de nummers 1, 2. 3 of 4 worden 23-1 uitbetaald (vandaar de naam van het spel).
De juiste kans is natuurlijk 26-1. Een gewonnen inzet op een nummer van 5 t/m 11 krijgt 11-1 uitgekeerd in plaats van het correcte 12V2-1. Inzetten op 12. 13 of 14 worden 7-1 uitbetaald.
terwijl de echte kans op 8-1 ligt.
Op de kleur zwart of rood worden gelijke bedragen uitgekeerd, maar de speler verliest als het balletje op 13 (wit) valt.
De correcte verhouding zou 5-4 tegen zijn.
Chinese Fan T’an
Fan Tan is een zeer oud gokspel waarbij geen kundigheid is vereist.
Men vindt het bijna alleen in gokgelegenheden in het Verre Oosten.
Het doel van het spel is eenvoudig: raden of de rest van een hoopje bonen, kralen, knopen of andere kleine voorwerpen 1, 2, 3 of 4 zal zijn wanneer de veelvouden van 4 zijn verwijderd.
Het gokgedeelte is een tafel met een inzetbord waar meestal Chinese karakters op staan.
Als het spel begint, legt de spelleider een stapeltje bonen op de tafel en bedekt deze met een kommetje. De spelers zetten in op het nummer van hun keuze.
De spelleider verwijdert daarna telkens vier bonen tegelijk vanonder het kommetje.
Het kommetje wordt hiervoor een beetje opgetild met behulp van een bamboestokje, om manipulatie middels vingervlugheid te voorkomen.
Zodra er 4 of minder overblijven, tilt hij het kommetje op om het winnende nummer te onthullen.
De bankhouder is zeer kundig en het rondje duurt maar enkele minuten.
Dit spel is wiskundig gezien niet interessant. maar bestaat al duizenden jaren en is een van de oudste gokspelletjes.
nu spelen:




Laatste reacties